Thema Veiligheid en rechtsstaat

In de Nederlandse rechtsstaat geldt het principe van scheiding van de wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende overheidsmachten. Dit principe vormt de basis voor de bescherming van de grondrechten van het individu.

Vrijzinnig liberale politiek staat voor een scheiding tussen kerk en staat. De grondrechten “vrijheid van meningsuiting” en “vrijheid van vereniging” bieden de basis om de levensovertuiging van iedereen te waarborgen. Afzonderlijke bepalingen over de religie, zoals “vrijheid van godsdienst” en de strafbaarstelling van godslastering zijn overbodig en dienen geschrapt te worden.

Rechtshandhaving is een kerntaak van de overheid in een rechtstaat. Door criminaliteit tegen te gaan, wordt het individu beschermd.

Veiligheidsmaatregelen mogen niet ten koste gaan van de privacy van het individu.

De overheid (het Openbaar Ministerie) levert het bewijs waarop een burger veroordeeld kan worden. Naast het bepalen van de strafmaat bij een veroordeling door een rechter, wordt bij de veroordeelde een plicht tot bewijs ingevoerd, dat hij/zij na de voltooiing van de opgelegde straf de verantwoordelijkheid aan kan om weer in de samenleving te functioneren. Zolang dat bewijs niet door een veroordeelde geleverd wordt, is terugkeer in de samenleving uitgesloten.